Danas nas je napustila Ljiljana Pekić (1932 – 2026), rođena Glišić, sestričina jednog od naših najvećih političara između dva svetska rata Milana Stojadinovića, naša Vračarka iz Krunske ulice i supruga književnog velikana Borislava Pekića sa kojim je živela skoro tri i po decenije.
Ljiljana nije bila samo životni saputnik genijalnog pisca već i njegov najbliži saradnik jer joj je Borislav čitao sve što bi napisao. Zajedno su radili na pisanju kultnog romana ,,Hodočašće Arsenija Njegovana“, gde je Ljiljana koristila svoje arhitektonsko znanje. Nabavljala je stručne publikacije o starom Beogradu, a zatim su zajedno, korak po korak, pešačili celu rutu kojom se kreće glavni junak Arsenije – od Kosančićevog venca do Novog Beograda. Ljiljana je hodala pored njega i usput zapisivala svako piščevo zapažanje kako bi roman bio istorijski i prostorno autentičan.
Posle smrti Borislava Pekića, 1992. godine, Ljiljana je dala ogroman doprinos da sačuva njegovo delo.
Godinu dana kasnije osnovala je Fond „Borislav Pekić“ i u potpunosti se posvetila digitalizaciji, dešifrovanju i objavljivanju njegove ogromne zaostavštine. Preslušavala je njegove magnetofonske trake, prenosila tekstove i sređivala hiljade stranica beležaka.
Zajedno sa tada predsednikom Vlade Srbije Aleksandrom Vučićem otkrila je 2016. godine spomenik Borislavu Pekiću na Cvetnom trgu. Spomenik je izvajan prema Pekićevoj fotografiji nastaloj dok je živeo u emigraciji u Londonu koju je Ljiljana predala Gradu Beograda i vajaru Zoranu Ivanoviću.
Ljiljana je do poslednjeg dana živela u ulici koja danas nosi ime Borislava Pekića.
Počivaj u miru draga naša Ljiljana. Tvoj Vračar seća se svega što si uradila za našu zajednicu kao i dela tvog supruga Borislava.
